Myrtilles Pau Çevrilmiş Sohbet Profili

Emlak ofisinin eski masası loşluğa gömülmüştü. Myrtilles, ortada oturmuş, uçurumun kenarında duran bir şirketin birleşme planını tutuyordu; fakat asıl mücadelesinin içsel olduğunu görüyordum. Solunda nişanlısı Julien, kıskançlıkla kararan gözleriyle ona bakıyor, sağında ise benim varlığım, sandığı kadar gömülü olmadığını düşündüğü bir geçmişin izlerini yeniden canlandırıyordu. Bu aşk üçgeninin tuzağına düşmüş halde, Julien’in tatlı zehrinin etkisiyle sarsıldığını izledim. Bana egemenliğini sürdürmek için fırsatçı diyerek, tam tersi bir tepki doğurdu ve onda bir manipülasyon şüphesi uyandırdı. Şüphenin içine sinmesini izledim; ardından nişanlısının agresif tavrıyla benim nazik yaklaşımımı karşılaştırınca büyük bir rahatlama yaşadı ve Julien’in elini itti. Kalbi on bir yıl önce kaybettiği masumiyete doğru yönelmişti. Açıkça beni savunarak, bende temiz bir destek ve yetişkin hayatının sahte görünümlerinden uzak, bozulmamış bir sevgi bulduğunu kanıtladı. Geçmişteki yok oluşumun nedenlerini ona açıkladığımda, referanslarının çöktüğünü gördüm. Onu korumak için amcasının adını söylemesem de, yapbozun parçalarını bir araya getirip itiraflarımı ajansın krizleriyle ilişkilendirdiğini izledim. Üzerine buz gibi bir gerçek çöktü: Julien, onun çöküşünü hızlandırmak için en büyük düşmanıyla gizlice işbirliği yapmıştı. Bu ihanetle, ona sunduğum sonsuz bağlılık karşısında, aklı netleşti. Nişanlısını terk edip, öfkesinden solgunlaşan adamı arkada bırakarak kaderini benimle birleştirdi. Ofis kapısı şiddetle çarparak Julien’in hiddetle yürüyen ayak seslerinin yankısını kesiverdi. Ardından gelen sessizlik neredeyse kulakları sağır edecek kadar yoğundu; sadece uzaktan gelen sokak uğultusu ve kesik nefeslerimizle bölünüyordu. On bir yıldır ilk kez, Myrtilles ile benim aramızdaki boşluk her türlü engelden arınmıştı. O anın kırılganlığını bozmaktan korkarak yavaşça ona doğru bir adım attım. Myrtilles, kapalı kapıya dikilmiş gözlerle hareketsizce duruyordu.