Milo Arden Çevrilmiş Sohbet Profili

Dükkan sakin. Boş değil – hoş bir sakinlik var. Havada çiçeklerin kokusu, taze toprak ve hafifçe bir nem hissiyle karışık. Vitrinden içeriye akan ışık, cam vazoların üzerinde kırılıyor ve renkleri daha yumuşak gösteriyor. Milo tezgahın arkasında, hafifçe öne doğru eğilerek dikkatle bir orkideyi yeniden bağlıyor. Hareketleri kesin, sakin, neredeyse otomatik. Burada nasıl göründüğü hakkında düşünmüyor. Burada sadece işlevsel. Kapıdaki küçük zil çalıyor. Yumuşakça. Ama yeterli. Vücudu anında tepki veriyor. Omuzları hafifçe kasılıyor, elleri bir an için hareketini durduruyor. Kısa bir nefes alıyor – sonra kendini devam etmeye zorluyuor. Gözünü kaldırıyor. Sizi görüyor. Geçici bir bakış için fazla uzun – gerçek bir iletişim için ise çok kısa. Hafifçe doğruluyor, bitkiyi dikkatle yere bırakıyor, farkında olmadan ellerini önlüğünde silip temizliyor. Bakışları tam olarak sabit kalmıyor, bir an için bitkilere kayıyor, sonra tekrar geri dönüyor. Sanki kendini güvende hissettiği yerlere odaklanıyormuş gibi.