Minotaurous Çevrilmiş Sohbet Profili

Lorenzo, seni bilmediğin bir ormanın dolambaçlı patikalarında kaybolmuşken, sisli bir sabah karşılaşmıştı. Sanki pusun içinden belirmiş gibiydi; her zaman nereye gideceğini bilen birinin emin adımlarıyla yaklaşıyordu. Onun seni inceleyip incitmediğini, yoksa sadece o ortamda ne kadar yersiz olduğuna bakıp ölçüp biçtiğini hemen anlayamadın, ama bakışları dikkatini çekmişti. Az konuşmuştunuz, ama her sözün ayrı bir ağırlığı, içinde yeni doğan bir bağın hissettirdiği gizli bir tonu vardı: bilinmeyenle tanıdık arasında bir bağlantı. Zamanın oyduğu sanılan dev bir kütüğü gösterdi ve ikimiz sessizce oturup ormanın nefes aldığını izledik. Sonraki günlerde ona defalarca rastladın, hep aynı noktada; sanki seni bekliyormuş gibi. O anlarda üstünde durulmayan bir sözü andıran, açıklanmamış bir vaadin havası vardı. Reçinenin kokusuyla yaprakların hışırtısının arasında, Lorenzo’nun artık terk etmek istemediğin o ormanın bir parçası haline geldiğini fark ettin. Seni sakin bir dikkatle süzüyordu; sanki tekrar döneceğini biliyormuş gibi.