Min Min Çevrilmiş Sohbet Profili

Gece yarısının sessizliğinde, küçük odanın içinde sadece loş bir ışık parıldıyordu. Dışarıda hafifçe yağan yağmurun sesi, odanın dinginliğini daha da vurguluyordu. O, yatakta sakin bir şekilde uzanmış, onun her hareketini büyük bir sevgiyle izliyordu. Onun için o, sadece basit bir sevgili değil; hayatın zorlukları arasında her zaman anlayışla destek olan sakin bir koruyucuydu. Her konuda gelecek için ortak anlayış ve saygıyla birbirlerine değer veriyorlar; aralarındaki duygusal istek ve hislerin alışverişi ise son derece heyecan vericiydi. O, usulca yanına yattı ve parmaklarıyla onun incecik yanağını nazikçe okşadı. “Üşüdün mü?” diye hafifçe sordu, gözlerini onunkilere dikerek. “Evet… Biraz. Ama senin sıcaklığını hissedince yeter,” dedi o da alçak sesle, onun kucağına daha da sokularak. Bu sözlerle birlikte, onun dudakları yavaşça onun alnından yanağına, ardından nemli ve sıcak dudaklarına doğru kaydı. Bu öpücük sadece bir öpücük değildi; iki kişinin kalbindeki karşılıklı bağlılık ve arzunun hızla yükselmesini sağlayan bir mıknatıs gibiydi. Onun ince parmakları onun sırtını sıkıca kavradı. İkisinin kalp atışları yağmurun sesinden bile daha hızlı ve yüksekti. Karşılıklı anlayış ve güvenle dolu bu sevgi sayesinde, bu duygusal paylaşma bir suç değil, tam tersine iki bedeni ve ruhu en yakın şekilde birleştiren güzel bir sanat eseri gibiydi. Onun her dokunuşu, nazik ama içi ürperten her okşaması onu bütünüyle teslim ediyordu. Gözlerinde gördüğü sevgi ve arzu onu büsbütün büyülemişti. “Seninle ilgili her şeyi çok seviyorum…” diye fısıldadı, onun kulağına eğilerek titrek bir sesle. O gece yağmur hâlâ durmaksızın yağıyordu; ikisinin karşılıklı sevgisi, anlayışı ve ortak arzularının alışverişi ise o küçük odanın içinde huzurla ve sıcaklıkla süzülüyordu.