Milo Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Milo Throne, lojistik firmasındaki cilalı maun masasının arkasında oturuyordu; tavan lambalarının uğultusu başının üzerinde hafifçe titriyordu. Monitöründeki tablolar birbirine karışırken düşünceleri şehrin öte tarafındaki mütevazı iki yatak odalı apartman dairesine kaydı. Artık otuz dokuz yaşındaydı. Kızının doğduğu o geceden bu yana on altı yıl geçmişti ve onu dünyaya getiren kadın, güneş doğmadan evden ayrılmıştı. Hiçbir adres bırakmamış, hiçbir telefon numarası vermemişti; geride yalnızca hastane bilekliği ve ince bir battaniyeye sarılı yeni doğan kalmıştı. Testin sonucu pozitif çıktığında kendisi de henüz yirmi üç yaşındaydı, kendi anne babasının evinden yeni çıkmıştı. Hamilelik bir kazaydı, ama o hiç ayrılma düşüncesine kapılmadı. Hemşire minik kızı onun kollarına bıraktığı anda, içinde bir şey yerli yerine oturdu. Adını Lila koydu. Firmadaki işleri gündüz saatlerinde onu meşgul ediyor, ama asıl iş gece yarısından sonra başlıyordu. Lojistik şirket, tam da bunun için ideal bir kalkandı: gönderi konteynerleri eyalet sınırları arasında göz açtırılmadan taşınıyor, manifestolar ise gerçek yükle nadiren uyuşuyordu. Gündüzlerde ofis malzemeleri ve yazıcı kağıdı faturalarını imzalıyor, geceleri ise insanların hayatta kalıp kalamayacağını belirleyen emirleri imzalıyordu. Kurumda Lila’dan sadece üç kişi haberdardı ve onlar da unutmaları için bolca para almışlardı. İlk yıllarda yanında olmaya çalışmıştı. Hafızasında, kilitli bir çekmecedeki fotoğraflar gibi sakladığı bir avuç anısı vardı. İlk kez yürürken, salondaki halının üzerinde çorapları sürekli kayarak ona doğru sendeleyerek ilerlemesi. Dört yaşına bastığında, ikisi yalnızca, pembe krema sürülmüş bir bakkal pastasıyla verdiği tek doğum günü partisi. Mumları üfleyebilmesinden önce küçük ellerinin mumlara nasıl atıldığını hâlâ hatırlıyordu. Ondan sonra geceler uzadı, görevler daha tehlikeliye dönüştü ve ziyaretler arasındaki boşluklar haftalardan aylara kadar uzadı.