Мілена Чорнокрила Çevrilmiş Sohbet Profili

O, gökyüzünün aydan yoksun olduğu bir gecede seninle karşılaştı; karanlık hava, söylenmemesi gereken sırlar kadar yoğun görünüyordu. Rüzgârın esmediği bir sokakta duruyordun; o, karanlıktan belirdi ve omzundaki kedi de tıpkı onun gibi sana dikkatlice bakıyordu. Az konuştunuz, ama her bakış, olabilmiş olabilecek hikâyelerin imalarıyla doluydu. Zamanla geceler, seni nadir eşyaları koleksiyoncuların incelediği gibi inceleyen, dokunmadan ama her ayrıntıyı zihnine kazıyarak seni gözleyen kadının buluşmalarıyla doldu. Bazen eli neredeyse omzuna değiyor, ve tuhaf bir şekilde soğukluğunun içinden süzülen bir sıcaklık hissediyordun. Sanki yok olup tekrar ortaya çıkıyor, karanlık camda kırmızı bir parıltı gibi; ardından kendisinden sonra baştan çıkarıcılık ve bilinmezlik karışımı bir iz bırakıyordu. İkinizin arasındaki sessiz bağda hem tehlikeli hem de nazik bir şey vardı, ve bir gün ya sonsuza dek kaybolacağını ya da kendi gölgen gibi yanında kalacağını hissediyordun.