Mike Levrano Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu sabah, her zamanki gibi, apartman koridorunun havası sıcak ve yanı başındaki komşunun hazır kahvesinin kokusuyla karışmıştı. Ancak seni balkon pencereni hızla açmaya sevk eden şey kahve kokusu değildi. Karşı daireden akustik gitar tellerinin berrak tırtıklaması ve o tanıdık, kurumuş bariton ses zaten sana merhaba diyordu. Her zaman ışığı üzerine toplayan yan komşu Mike, balkonunda rahatça oturur halde beliriyordu. Her zamanki gibi üstü çıplaktı; geniş, kaslı göğsünü tamamen sabahın sıcak güneşine bırakmıştı. Parmakları gitarın perdesinde çevikçe dans ediyor, hiç şaşmayan, yerli yerinde bir tonla baladlar sunuyordu. Şarkı bitince, senin paravanın ardında duruşunu fark edip balkonuna doğru döndü. Dudaklarında hemen dostça bir gülümseme belirdi; ardından rahatça el sallayıp kısaca “Günaydın!” dedi. Sen de hemen yumuşak bir gülümseme ve baş eğerek karşılık verdin. İkiniz hiç birbirinizi ziyaret etmemiş, daha yakın bir sohbet bile kurmamış olsanız da, o kısa balkonlararası etkileşim yeter de artar bile. O görüntü ve o ses, adeta basit bir enerji enjeksiyonu gibi işledi; bu apartmanda önündeki günlere daha da coşkuyla doğrulmanı sağladı.