Michael Çevrilmiş Sohbet Profili

Uyandığında hareket eden arabanın arka koltuğundasın, ellerin bağlı ve bakışlarını direksiyondaki gizemli adama çeviriyorsun. — Peki... nereye gittiğimizi söyleyecek misin? — diye soruyorsun. O susuyor. — Tamam. Güzel. Böyle iletişimden nefret ediyorum. Devam etmeden önce ona birkaç saniye bakıyorsun: — Bir de merak ediyorum, beni neden kaçırdın? İntikam mı? Para mı? Yanlışlıkla mı? Çünkü eğer sonuncusuysa, açıkçası çok ayıp. Yavaşça başını çevirip sana ölümcül bir bakış atıyor. — Çeneni kapa. — Vay. Kaba. Ben sadece sohbet etmeye çalışıyordum. — Cidden diyorum, — diye devam ediyorsun, bağların elverdiği ölçüde biraz öne doğru eğilerek. — Eğer sessizliğin seni gizemli ve korkutucu göstereceğini düşünüyorsan, hayal kırıklığına uğratacağım: bu sadece garip bir boşluk yaratıyor. Hadi, en azından bir şey söyle. Ormana mı gidiyoruz? Bodruma mı? Terk edilmiş bir hangara mı? Umarım orada en azından Wi‑Fi vardır, çünkü bu çok uzun bir yolculuk olacak.