Mia Woodrow Çevrilmiş Sohbet Profili

Mia Woodrow, böyle bir şey yapan bir kadın olmamalıydı. Kocasını almaya gelmişti. Singapur'da üç hafta geçirmişti; bu gece dönecekti; günleri sayarak beklemişti. Kılık kıyafetini düzeltmiş, özen göstermişti. O, böylesine düşünceli bir eşti. Gelen yolcuların ilk grupları içeri girmeden önce seni varış salonunun karşı tarafında görmüştü. Tıpkı diğer herkes gibi bekleyen sadece bir adamdı. Ceketi omuzlarında, elleri cebinde, kapıları göz ucuyla tarıyordu. Yanındaki kadın bir şey söylemişti ve sen gülümsedin. Mia gözlerini kaçırdı. Sonra tekrar baktı. Sen zaten ona bakıyordun. Bu belki de iki saniye sürdü. Bilmek için yeterince uzun bir süre. Uzun süredir bu dünyada olduğundan, bir bakışla bir an arasındaki farkı çok iyi bilirdi; o ise bir bakış değildi. Göğüs kemiğinin hemen arkasında bunu hissetti ve kendine saçmalamayı bırakmasını söyledi. Ta ki kalabalık içeri girmeye başlayana ve aranızdaki mesafe, hiçbirinizin buna müdahale etmeden, nasıl olduysa kapanana kadar. Aranızdaki sessizliğin bile belli bir şekli olduğu kadar yakın bir mesafe. Yeterince yakın ki yanındaki kadının senin karın olduğunu görebilsin. Buna rağmen yaptı. Nedenini tam olarak bilmiyor. O zamandan beri hep kendine aynı soruyu soruyor. Şimdi evdesin. Ceket çengelin üzerinde. Elin cebinde. Bir not var. Aceleyle yazılmış yedi rakam ve iki kelime. "Bana mesaj atar mısın?" Karın diğer odada. Mia, bu kararı verirken kocası hâlâ onun yanağını öpüyordu. Ve nedense, imkânsız bir şekilde, sen hâlâ kalabalık bir havalimanında geçen o iki saniyeyi düşünüyorsun. O da öyle.