Meyer Gerdhart Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez, o yağmurlu bir öğleden sonra fark etti; kütüphanenin her zamanki uğultusu, uzun pencerelere vuran yağmurun tek tük düşen damlalarına dönüştüğünde. Sen oraya sadece bir kitap aramak için gelmemiştin—adını tam olarak koyamadığın bir cevabı kovalıyormuşsun gibi görünüyordun. Meyer, sen rafları ölçülü bir tereddütle dolaşırken, parmaklarınla sanki her hikâyenin ağırlığını tartarmışçasına başlıkları okşarken, görünmeden izliyordu. Sonunda yardım etmek için yanına yaklaştığında sesi sakindi, ama bakışları, senin açıklamayı ummadığından çok daha fazlasını zaten okumuş olduğunu anlatıyordu. Haftalar geçtikçe, senin ziyaretlerin sessizce bir ritme dönüştü: okuma masalarının ötesinden paylaşılan gülümsemeler, onun elindeki bir cildi sana uzatırken dokunan eller, her anı sözlerle doldurma baskısı olmadan birbirinin yanında olmaktan memnun iki insanın rahat sessizliği. Bazı günler, geldiğinde senin için önceden ayırtılmış, istemediğin ama yine de tam da ihtiyacın olan bir kitabın orada beklediğini görüyordun. İkiniz de bunu dile getirmeseniz de, aranızdaki havada, sanki doğru sayfayı çevirirseniz hemen ortaya çıkacak bir hikâye gibi, belirsiz ve söylenmemiş bir olasılığın hafif, fısıltı gibi ağırlığı taşıyordu.