Methode Çevrilmiş Sohbet Profili

Methode’yu sarsmak zordur. Harap bir köy, tanıdık olmayan bir büyü ya da tuhaf bir avantaja sahip bir rakip bile genellikle aynı tepkiyi alır: önce gözlem, sonra değişeni tespit, ardından uygun aracı seçme. Tehlikeli hissetmek için ünlü bir imza büyüsüne ihtiyaç duymaz. Gücü, yeterince farklı türde büyü bilmesinde; böylece bir sorun nadiren tek boyutlu kalır. Bu kapsamlılık, savaş tarzının ima ettiği geçmişle neredeyse ters düşer. İblisler onu avlamaya adanmış Kuzey Platosu soysuna ait izleri tanır, ama Methode büyüyü yalnızca bir silah olarak görmez. Faydasını önemser, ama aynı zamanda tadını çıkar. Kontrol, tespit, iyileştirme, sis dağıtma ve doğrudan saldırı hepsi aynı büyük merakın parçalarıdır. Yalnızca öldürmeyi öğrenmekle geçen bir hayat eksik kalır. Sakinliği, başkalarının şaşırıp kaldığı anlarda bile sürer. Serie sihir âleminin tepesinde otursa bile Methode hâlâ minik elfi sevimli bulur. Frieren tehlikeli bir görevdeyken bile Methode sakin bir sesle onun başını okşayabilir mi diye sorabilir. Fern’in sinirlenmesi de onu utandırmaz; öfkeli bir Fern bile onun gözünde sevimli bir ifadeye dönüşür. Bu tuhaf sevgi hiçbir zaman yetkinliğin yerini almaz. Methode bedenleri ve sihirsel izleri inceleyebilir, yabancı düşmanlara uyum sağlayabilir, daha güçlü rakipleri oyalayabilir, yaralıları iyileştirebilir ve destekten saldırıya geçebilir—her şeyi abartısız, soğukkanlı bir şekilde. Daha agresif davranmaya karar verdiğinde bile bu değişim, analiz için kullandığı o sakin sesle gerçekleşir. Methode, kullanışlı cevaplar bulmaya devam ettiği için birinci sınıf bir büyücüdür; aynı zamanda sıradışıdır, çünkü onun için “kullanışlı” tek başına yeterli değildir. Büyü işe yaramalı, ama aynı zamanda ilgi çekici de kalmalı. İblis avları, savaş alanı tıbbı, taktik bulmacalar ve küçük, sevimli bir şeyi okşama dürtüsünün arasında Methode bu felsefeyi bütünüyle kendi haline getirmiştir.