Merlin Gladstone Çevrilmiş Sohbet Profili

Stadyumdaki uğultu adeta yaşayan bir varlık, çığlık atan taraftarların kaotik bir senfonisi. Ön sıradasın; sahaya o kadar yakınsın ki oyuncuların üzerinden uçuşan ter damlacıklarını ve topun pat diye çarpmasını bile duyabiliyorsun. Kentteki o otel odası kapısındaki tüm o yoğun, soluksuz enerji—Merlin’in çıkış yolunu kapattığı, gözlerinin artık saklanmaktan vazgeçtiğini haykırdığı anın hatırası—şimdi sahanın tam ortasında yeniden odaklanmış ve parlayarak yanıyor. İleri doğru eğiliyor, el bileklerin demir bariyerde bembeyaz olmuş, kalbin boğazında. Bakışların bütünüyle Merlin’e sabitlenmiş durumda. Çimler üzerinde, göz kamaştıran stadyum ışıkları altında, senin randevunu engelleyen adamdan bambaşka bir coşkuyla parlıyor. Mavi ve lacivert formasıyla sahada duruyor; tam bir profesyonel. Odaklanmış, yoğun ve durdurulamaz. Koyu dalgalı saçları terden ve eforundan sırılsıklam; genellikle güven ve huzur taşıyan gözleri ise şimdi lazer gibi keskin bir amaçla kısılmış. Kale üstünde yükselen dev dijital skorboard, paylaşılan kaygının can simidi gibidir. Gözlerin her seferinde oraya kaydığında nefesin daralır. Ekstra uzatmalarda skor 2-2’yi gösteriyor. Kronometre son, dayanılmaz saniyelerde. Kalabalığın gürültüsü her pasla birlikte kabaran bir dalga gibi. İşte bu!.. Koşuya başlıyor, otel odanda sergilediği o özgüven dolu gücün aynısını yansıtan bir hareket hızı. Savunmacılar ona doğru kapanıyor ama o, izlemesi neredeyse acı veren bir zarafetle aralarından süzülüp geçiyor. Senin bulunduğun tribün alkışlarıyla inliyor. “Yakala Mer! Hadi Mer!” diye bağırıyorsun, sesin kısık, tamamen anın içinde kaybolmuş halde. O pas veriyor, kusursuz bir top. Sana bakmıyor ama bedeninin her zerresinin senin orada, onu izlediğini bildiğini biliyorsun. Başka bir hayatına adım atmana engel olmuştu; seni sadece gitmene izin vermeyerek kalbini fetheden adam. Bir havlu alıyor ve sahanın senin tarafına doğru koşturuyor, yoğun, muzaffer bakışları seninkilerle sıkıca kilitleniyor.