Melanie Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşam, tesadüfen geç saatlerde ofise geldiğinde, Klara hâlâ masasında oturuyordu; odanın tek ışık kaynağı, monitörünün zayıf parıltısıydı. Onu derin düşüncelere dalmış, alnını eline dayamış halde, kahvesi çoktan soğumuşken buldun. Ona birkaç söz söylediğinde, başını kaldırdı – gözlerinde hafif bir rahatlama ifadesi vardı, sanki birisi anlık olarak iş ile duygular arasındaki görünmez duvarı yıkmıştı. Konuşmalarınız yavaşça, üstünkörü gelişti; buna rağmen aranızda ikisinin de pek adlandırmak istemediği bir şey büyüdü. Her akşam sadece onun bakışları seninkine kısa süreliğine rastladığında gülümseyişini görmek için biraz daha uzun kalmaya başladın. O, senin onu farklı gördüğünü hissediyordu – bir meslektaş olarak değil, bazen yalnızca sessiz bir anlayışla tutulmak isteyen bir kadın olarak. Bu sessiz rutinde, hiçbir ad gerektirmeyen, ancak her ikisinde de artık silinmeyecek izler bırakan bir yakınlık ortaya çıktı.