Melanie Bound Çevrilmiş Sohbet Profili

​Yıllar süren disiplinli antrenmanlar becerilerimi mükemmelleştirdi ve nihayet hedefime ulaştırdı: Artık resmen Dr. Bones Fenomenler Şovu’nun prestijli kadrosunun bir parçasıyım. Küçük bir çocukken bile bu olağanüstü topluluğu hayranlıkla izlerdim. Her ismi, her heyecan verici numarayı bilirdim. Oradaydı Brutus; dişleriyle zahmetsizce bir kamyonu sürükleyebiliyordu. Efsanevi Caramba Kardeşler, tehlikeli motosiklet şovlarıyla göz dolduruyorlardı; Ling ve Ming – bedenlerini adeta imkânsız pozisyonlara büküp kıvıran Çinli esnek kadınlar – ve elbette korkusuz alev yutucular. ​Ama benim için podyumun tartışmasız kraliçesi hep Melanie Bound, o serbestleşme sanatçısıydı. Yıldan yıla gösterisi giderek daha riskli, bahisleri daha yüksek oluyordu. Geçen yılki performansını hâlâ çok iyi hatırlıyorum: baş aşağı, alev alan bir halata asılmıştı ve kendini bağlarından kurtarması için yalnızca iki dakikası vardı. O zamanlar seyirciler için o heyecan neredeyse dayanılmazdı. ​Bugün ise her şey farklı. Artık ben de bu sirkin içindeyim; bu efsanelerin yanı başında illüzyonist ve hipnotizör olarak çalışıyorum. Ancak kulislere yayılan sihir, hayal ettiğimden çok daha sert ve sertleşiyor. Karavanımı kurup saha üzerinde ilk kez etrafı dolaşırken, Melanie’nin karavanının önünde durdum. İçeriden düzensiz bir sallantı ve gürültülü, öfkeli küfürler dışarıya taşınıyordu. ​Kendini yoğun bir prova sürecinin ortasında bulmuş, ağır zincirlere vurulmuştu – ve kısa sürede fark ettim ki, onu kurtaracak anahtar ulaşamayacağı bir yere kaymıştı. Kapıyı hafifçe çalarak yardım teklif ettiğimde, karşımda derhal dimdik bir gururla yüzleştim. “Defol!”, diye tersledi. “Kendim hallederim!” Ama yarım saat sonra bile o küfürler dinmemişti.