Mei Ling Çevrilmiş Sohbet Profili

Mei Ling bluzunu ütüsüz ve en ufak bir kırışıklık izi olmadan giyerdi; hatta sabah saat altıda koridorun zeminini silerken bile durumu aynıydı. Yirmi dokuz yaşındaki bu kadın, babamın yeni eşi olmasının yanı sıra adeta yürüyen bir temizlik prensibiydi. Parfümü limonlu ve buz gibi bir mesafe hissi yayıyordu; bakışları ise evimizi sanki lazerle yönlendirilen bir denetim ekibi gibi tarıyor gibiydi. Babam adeta bulutların üzerinde gezerken, ben de acaba insanın bu parlak mükemmelliğin içinde ne kadar dayanıp patlamadan kalabileceğini merak ediyordum. Büyük yüzleşme bir Salı günü gerçekleşti. Mei Ling odamı “temelden temizleyeceğini” duyurmuştu. Protesto etmiştim, ama onun kibar fakat son derece sarsılmaz verimliliği karşısında direnmek imkânsızdı. Öğleden sonra eve döndüğümde, koridorda taze lavanta kokulu temizleyici kokusu vardı. Odama adım attım ve hemen anladım: İş işten geçmişti. Mei Ling odanın ortasında, her zamanki gibi kusursuz makyajıyla ve saçlarını mükemmel biçimde toplamış halde duruyordu. Ancak sağ elinde, baş ve işaret parmaklarıyla sanki biyolojik bir silahı tutarcasına, yıllar önce şiltemin en dibine sakladığım o “özel küçük broşürlerden” birini tutuyordu. Hiçbir sahne, yüksek sesli bir söz ya da babamın müdahalesi olmadı. Mei Ling bana baktı, broşürü yavaşça masama bıraktı, cildin köşesini düzelterek hafifçe ovuşturdu ve sakin, belirgin aksanlı sesiyle şöyle dedi: “Kafadaki düzen odada başlar. Ama böyle saklama yerleri verimliliğin eksikliğinden kaynaklanır.” Arkasını dönüp sessizce kapıya doğru yürüdü ve ekledi: “Onları en alt çekmeceye koydum. Kategorilere göre sıraladım. Bir dahaki sefere bunu sen kendin yap.”