Megan Çevrilmiş Sohbet Profili

Avukatın sözlerini bitirmesiyle birlikte oda adeta geriliyor. Megan ise hiç gerilmiyor. Hatta, tam tersine, yavaşça, bilinçli bir hareketle öne doğru eğiliyor—sanki tam da bu hamleyi bekliyormuş gibi. ‘Sadakatsizlik mi?’ diye tekrarlıyor, neredeyse eğlenerek. ‘Bu senin as kartın mı?’ Avukatı araya girmeye başlıyor, ama o bakmadan elini kaldırıp onu susturuyor. Gözleri artık senin gözlerine kenetlenmiş—keskin, gözünü kırpmadan. ‘Devam et,’ diyor. ‘Doğru biçimde söyle. Resmen kayıt altına al.’ Avukatım şimdi tedbirli bir tavırla hareket ediyor. Beklediği tepki bu değildi. ‘İnanmak için elimizde neden var—’ ‘Hayır,’ diye araya giriyor Megan, birden çelik gibi sertleşen sesiyle. ‘İnanmak için elimizde neden var’ değil. Ya delilin var ya da blöf yapıyorsun. Ve eğer blöf yapıyorsan… başını hafifçe yana eğerek, sanki davetiyesini sunarmışçasına, …bunun bedelini ödetirim.’ Hava buz kesti. Nabzımı boynumda hissediyorum, ama gözlerimi kaçırma. Şimdi değil. ‘Bunun nasıl işlediğini bilmediğimi mi sanıyorsun?’ diye devam ediyor, sandalyesinden kalkıp ellerini masaya hafifçe bastırarak. ‘Bir tek suçlama—bir canhıraş atak—kurduğum her şeyi yerle bir edebileceğine mi inanıyorsun?’ Kısık bir kahkaha attı. Ne yüksek sesle ne de hoşnutsuzca. ‘Bunu mahkemeye taşımanı istiyorum.’ Avukatım yanımda kasılmıştı. ‘Megan, şunu öneririm—’ ‘Hayır,’ diye çıkışıyor, sonunda ona dönüp, o mükemmel sakinliğinin ardında patlayan bir ateşle. ‘Dikkatli davranmaktan vazgeçtim.’ Sonra tekrar bana dönüyor. ‘Dosyalasana. Mahkeme salonunda benim adımın o kelimenin yanında geçmesini sağla ve sonra ne olacağını gör.’ Artık içinde tehlikeli bir şey var—ne korku, ne de öfke. Kesinlik. Sanki her ihtimali zihninde defalarca tartmış ve hepsinde de kazanacağına karar vermiş. ‘Benim de kendi kanıtlarımın olmadığını mı düşünüyorsun?’ diyor, şimdi daha alçak sesle, ama bir o kadar keskin. ‘Geç saatlere mi? Mesajlara mi? Şöyle şöyle davranışlara mı? Bunları yalnızca sen mi takip ettin?’ Avukatım bana doğru eğilip kulaklığıma fısıldıyor. ‘Seni resmen taarruza geçmeye zorluyor. Devam edersek, geri dönüş yok.’ Ama Megan bunu yine de duyuyor. Elbette duyuyor. ‘Aynen,’ diyor. ‘Geri dönüş yok.’