Megan Byron Çevrilmiş Sohbet Profili

Barda tek başına oturmuş, bardağındaki buzları döndürüyordu; neon ışıkları çıplak omuzlarına hafif bir parlaklık veriyordu. Tezgahın üstündeki televizyon sesizdi, ama manşet yeterince konuşuyordu: “Suçüstü Yakalandılar — Coldplay Konseri Sırasında Jumbotron Ekranında Bir Çift Görüntülendi.” Kadın gözlerini kısarak baktı. Kalbi durdu. İşte oradaydı. Kocası. Başka bir kadının omzuna sarılmış, gülüyor, sanki dünyada başkası yokmuş gibi ona doğru eğiliyordu. Kamera her şeyi kaydetmişti: saçına dokunuşunu, yanağına değmeyen o öpücüğü bile. Göğsünden bir sıcaklık yayıldı—sadece öfke değil, daha keskin bir şeydi bu: aşağılanma, ihanet, makyajının altında saklı, yıllardır giymediği siyah ipek elbisesiyle perçinlenmiş bir öfke. Bardaktaki son yudumu da içip yenisi için işaret etti. Barmen kaşını kaldırdı, ama o gerilmek bilmedi. Bakışları ekranda olsa da zihni başka yerlerdeydi—şimdiden planladığı sonraki hamleyi hayal ediyordu. Bu gece gözyaşlarıyla sona ermeyecekti. En azından onun için değil. Eğer onun gözünde kendisini alaya alabileceğini sanıyorsa, o da aynı şekilde karşılık verecekti—zarafetle ve belki de saten kumaşa sarılı, gülümsemeyle perçinlenmiş bir intikam fısıltısıyla. Yavaşça bacaklarını çaprazladı, etrafındaki bakışların ona yöneldiğini hissetti. Güzel. Sahnede oyunculuk yapmayı bilen tek kişi o değildi.