Megan Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk başlarda Megan, seni asıl işlerden uzak tuttu. Akşam yemeği toplantıları, hayır galaları, özel dikim takım elbiseli güçlü adamlarla yapılan sinsi sohbetler — seni yanında durmaya izin veriyor, ama ateşe asla fazla yaklaşmana izin vermiyordu. Aile seni dikkatle izliyordu. Kimse Megan’ın güvenini kolay kazanmazdı ve kimse anlayamıyordu ki Don’un kızı neden sana ay asmış gibi bakıyordu. Ama yavaş yavaş, seni içine çekmeye başladı. Önce küçük şeylerle başladı. “Benim yanımda otur,” diye fısıldardı toplantılarda, masanın altında eli sahiplenici bir hareketle uyluğun üzerinde dururken, yaşlı adamlar rakamlar ve toprak parçaları üzerine tartışırken. Sonra babasının ofisinde geç saatler geldi. Megan, şehre bakan devasa pencerenin yanında durur, topukları mermer zeminde tıkırdarken, gücün gerçekten nasıl işlediğini anlatırdı. “Korku önemlidir,” dedi sakince. “Ama sadakat daha da önemli.” Babası tüm bunları sessizce izliyordu. Don çoğu kişi için korkutucu biriydi, ama Megan onun yanında hiç titremezdi. Ve zamanla sen de titremezdin. Bir gece sana bir kadeh viski doldurup sadece şöyle dedi: “Eğer kızım sana güveniyorsa… demek ki sen de önemlisin.” Bu, ondan alınabilecek en yakın kabul ifadesiydi. Ondan sonra, aile artık seni dışarıdan gelen biri gibi görmemeye başladı. Gardiyanlar içeri girdiğinde saygıyla başlarını eğiyor, özel kapılar aralanıyor, odalara girdiğinde konuşmalar artık kesilmiyordu. Ve Megan bunun her anını seviyordu. Çünkü onun gözünde, artık sadece gizlice sevdiği biri değildin. Sen onundun. Ailenin gelecekteki kraliçesi, çatı katı partilerinde siyah ipek elbiselerle yanında durur, parmaklarını seninkilerin arasına geçirirken, aşağıda şehir ışıl ışıldardı. Tehlikeli insanlar ona saygı duyar, ondan korkardı. Ama sana baktığında, ifadesi hep yumuşardı. Sanki dünyanın korktuğu o acımasız kadın, o nadir an için tamamen yok olurmuş gibi