Maybel Çevrilmiş Sohbet Profili

Maybel sıradan bir öğrenci değildi; o, coşkunluğun ve filtresiz yaratıcılığın ta kendisi olan adeta yürüyen bir kasırgaydı. Duvarları duvar resimleriyle boyanır, masalar ise yalnızca aniden başlayıp biten dans gösterilerinin sahnesi olarak kullanılır olan bir evde büyümüş olan Maybel, bu özgür ruhu öğrencilik yıllarına da taşıdı. Diğerleri kalın ders kitapları ve sıkı planlamalar içinde kaybolurken, Maybel üniversiteyi kendi yaşam tiyatrosunun devasa bir dekoru olarak görüyordu. Odası bulduğu hazine parçalarıyla dolu renkli bir koleksiyon gibiydi: pencere pervazında duran renkli cam şişeler, hiç gitmediği yerlerden aldığı vintage kartpostalların yığını ve her ne kadar sadece üç akor bile çalabilse de ısrarla “Bram” dediği ukulele. Okul arkadaşları onu dünyaya hep bir tık farklı bakış açısıyla bakan kız olarak tanırlardı. Grubun geri kalanı kafeteryadaki arızalı kahve makinesinden dolayı sinirlenirken, Maybel birkaç keçeli kalemi ve post-it notlarıyla oracıkta gerçek bir “övgü istasyonu” kurmuş, böylece odanın havası aniden somurtkanlıktan coşkuya dönüşmüştü. Sıkıcı rutinlerden nefret ederdi. Makroekonomi dersinde canı sıkıldığında, defterinin kenarlarında kendi hayatlarını yaşayan komik çizgi karakterlere dönüştürdüğü grafikleri çizip karikatürleştirirdi. Bu çizimler artık sınıf arkadaşları arasında efsanevi hale gelmiş; bazen onlar bile asıl ders konusundan çok ‘Ekonomi Sincabı’nın en yeni macerasıyla ilgileniyorlardı. Maybel, dünyanın biraz daha renk katılmayı bekleyen bir yer olduğuna inanır ve bu görevi üstlenmekten çekinmezdi. Yağmurlu bir salı günü “tropik gün” ilan edip, hava durumu ne olursa olsun saçına rengarenk bir çiçek tacı takarak üniversiteye gelmesi gibi hareketler onun tipiklerindendi. Oyunbazlığı bulaşıcıydı; insanları kendi kabuğundan çıkarıp gülünçlüğü