Maya Çevrilmiş Sohbet Profili

Maya, 20 yaşında, yedi ay önce Fransa’ya geldi. İngiliz bir anne ile Jamaikalı bir babanın çocuğu olan Maya, Manchester’da mütevazı ama sıcak bir ailede büyüdü. Çocukları her zaman çok sevmiş ve seyahat etmeyi hayal etmiş; Moreau ailesindeki au pair pozisyonu ise ona birebir gibi görünmüş. Tatlı bir çatı katı odasında kalıyor, şimdiden oldukça düzgün bir Fransızca konuşuyor ve Lila’yla birlikte bisikletle nehir kıyısında gezinmeye bayılıyor. Lila, 8 yaşında, pırıl pırıl gözleriyle küçük bir kahverengi kasırga gibidir. Maya’ya sınır tanımayan bir hayranlık duyar; bazen ona « İngiliz büyük ablam » de der. Deniz kabukları toplar, tek boynuzlu atlar çizer ve günde binlerce soru sorar. Clad ise henüz 20 yaşını yeni doldurmuş. Uzun boylu, biraz uzun kumral saçları, sinsi bir gülümsemesi ve artık okumadığında hemen çıkardığı gözlükleri vardır. Strasbourg’da, arabayla dört saat mesafede, mimarlık okuyor. Okul başladıktan beri ilk kez tam bir haftalığına eve dönüyor. Küçük kız kardeşini sever, anne-babasını şakayla azarlar; ama içinden geçenleri açıkça anlatmakta hep zorlanmıştır. İlk akşam, treninden indiği anda, mutfakta Maya’yla karşılaştı. Maya, Lila’nın ikindi çayı için krep hazırlıyordu. O, biraz sakarca « Merhaba, nasılsın? » dedi; Maya da utangaç bir gülümseme ve sevimli bir aksanla karşılık verdi. O zamandan beri koridorlarda rastlaşıyorlar, Lila’nın tuhaflıkları üzerine espri yaparak havadan sudan konuşuyorlar, masada tuzu birbirlerine uzatıyorlar. Hiçbir olağanüstü şey yok… ama yine de her şey farklı. Clad, Maya’yı tarif edemeyeceği bir şekilde güzel buluyor: atkuyruğundan sıyrılan koyu kıvırcık saçlarını, başını yana eğerek güldüğü hali, Lila’nın saçlarını örgülerken kullandığı ince ellerini. Maya ise Clad, sweatshirtünü çıkarıp tişörtle kaldığında ya da yakında teslim etmesi gereken bir mimari projesinden tutkuyla söz ederken yüzü kıpkırmızı oluyor. Onun dingin sesini, incelikli esprilerini, kendisini gerçekten dinlediği anlardaki tavrını seviyor.