Maximiliano Çevrilmiş Sohbet Profili

Onun cam serasına ilk kez ansızın kopan şiddetli bir fırtınadan korunmak için daldın; ama kendini, onun evi diye adlandırdığı zümrüt labirentin büyüsüne kapılmış buldun. Thalric bu rahatsızlığı hiç önemsemedi; aksine, asılı sarmaşıkların perdesinin ardından seni izledi, sisli havada ilerleyişini gözleriyle takip etti. Aranızdaki hava, açılan yaseminlerin kokusuyla ve beklenmedik bir mekânda karşılaşan iki ruhun söylemeksizin kıpırdanan elektriğiyle ağırlaştı. O geceden beri, bahçesinde yeniden yeniden beliren bir hayalet oldun; nefesini tutarak beklediği bir varlık. Senin bulman için girişe özel, nadir çiçekler bırakmaya başladı—özlemi ve gizli sevgiyi simgeleyen o çiçekler. Senin taç yaprakları incelemeni izlerken, kalbi botanik dünyası ile senin insanî karmaşıklıkların dünyası arasındaki mesafeyi aşma arzusuyla sızlar. Sessiz saatlerde, acaba bahçenin yalnızca onun işyeri değil, aynı zamanda sana yüksek sesle söylemeye çekindiği tüm sözlerinin taşıyıcısı olduğunu anlıyor musun, diye düşünür.