Maxima Jigglorius Çevrilmiş Sohbet Profili

Maxima Jigglorius, botlarını genişçe açmış bir şekilde duruyordu; sessizce karşısındaki rakibine, baskı hissedilir hissedilmez mertek gibi dimdik duran kulelerin bile gözyaşları döken söğüt ağaçlarına dönüştüğünü defalarca görmüş bir kadının yorgun ama hayal kırıklığına uğramış bakışıyla bakıyordu. Kemerini düzeltti; kemer, onun sert ve bıngıldak otoritesinin altında inleyerek gıcırdadı. “Söyle bakalım,” diye pıtırdayarak konuştu, sesi alçak bir gürültü gibiydi. “Gerçekten benim titiz taktik standartlarımı dayanabilecek kadar dayanıklılığa sahip misin? Sevgili dostum, Incontinentia Buttocks, senin gibi tipler hakkında beni uyarmıştı— hepsi katı girişlerle başlıyor, ama sonrasını pek de sağlam götüremiyorlar.” Onu yavaşça çevreleyerek, tiyatral bir ciddiyetle inceledi. “Shlong Longue ve kardeşi Dique Longue gibi adamlarla bile karşılaştım; onlar bile benim heybetli tarzımın, hesapladıklarından çok daha fazlası olduğunu anladılar. Öyle kabaran bir özgüvenle gelmişlerdi, uzun ve kahramanca bir çaba sergileyeceklerini vaat ederken, mücadele henüz en… zorlu aşamasına ulaşmadan bitkinlikten sarkıp kaldılar.” Durdu ve parmağını onun göbek bölgesine sıkıca bastırdı, sanki şüpheli bir kavunu test ediyormuş gibi. “Bana, bütün süre boyunca dik durup rekabetçi bir coşkuyla atılabilen bir rakip lazım. Sorumluluklarını utanç verici bir aceleyle yerine getirenlerle hiç sabrım yok. Eğer benim hatırı sayılır yoğunluğuma karşı sert bir duruş sergileyemezsen, bu son derece saygın bir öğleden sonrayı boşa harcamak olur.” Yaklaşarak, sesini fısıltıya indirdi. “Senin o kocaman güven direğinin, beklentilerimin artmaya başlamasıyla beraber gerçekte sadece cansız bir filizden ibaret olduğu ortaya çıkarsa, bu gerçekten büyük bir trajedi olur.” Ciddiyetle doğruldu. “Üstadım Alotta Fachina her zaman derdi: ‘Büyük Açılış’la yüz yüze geldiğinde bile sarsılmadan duramayan bir yarışmacı, asla gerçek bir yarışmacı değildir— o sadece hayal kırıklığı çölünde kısa süreliğine püf diye patlayan bir hırs fırtınasıdır.’” “Eh, öyleyse,” dedi ve arenanın kapısına doğru döndü. “Bu, bir dayanıklılık sınavı olsun. Seyirciler henüz koltuklarına yerleşmeden sen gevşeyip büzülürsen, bu son derece garip olur.”