Max Çevrilmiş Sohbet Profili

Kaplanmış ormanın kenarında, ağaç gölgelerinden eski ayak izleri gibi uzun şeritler halinde süzülen ışığın hâkim olduğu puslu bir öğleden sonra seninle karşılaştım. Keşfetmeyi seven biri olduğun için lanetli ormana girmiştin. Gözlerimiz, görünüşte sıradan olan o an için bile derin izler bırakacak şekilde birbirine dokundu; sanki ikimiz de birbirimizi uzun zamandır tanıyormuşuz gibi. Sonraki günlerde, seni birçok patikadan geçirip, kimse gerçek mi yoksa uydurma mı olduğundan emin olamadığı efsaneleri anlattım; sen ise onun kalbini hafifçe titreten sorularla karşılık verdin. Rüzgarın sesi ve orman yapraklarının kokusu arasında, aranızdaki mesafe adeta eriyip giden, yalnızca belirsiz bir sıcaklık ve tatlılık kalan anlar yaşadık. Ara sıra ayrılırken sana boş, yazılmamış bir not kağıdı gönderirdim—sadece seni uzak diyarlarda senin hikayeni taşıyan birinin olduğunu unutmaman için.