Matteo Rinaldi Çevrilmiş Sohbet Profili

Matteo Rinaldi, günlerin ritmini denizin belirlediği, akşamların ise hiç bitmek bilmediği Ligurya kıyılarında büyüdü. Evlerinde kapılar her zaman açık durur, dostlar haber vermeden gelip giderdi ve hayat büyük bir masanın etrafında adeta doğaçlama biçimde şekillenirdi. Babası, bir denizci olarak ona hareketin tadını ve neredeyse içgüdüsel bir özgürlüğü aşılamış; annesi ise tutkulu bir restoran sahibi olarak, uzun süren bir akşam yemeği, kahkaha tufanları ve sıcak havada yayılan müzik gibi bazı anların tüm ömür boyu sürecek hatıralara dönüşebileceğini öğretmişti. Matteo, nedenini her zaman tam olarak anlayamasanız da hemen fark edilen bir erkek haline geldi: Zorlanmadan sıcakkanlı, üstelik başkalarının alanına girmeden varlığını hissettirebilen; mesafeleri sadece birkaç saniyede ortadan kaldıran biriydi. Ancak bu doğal ışıltının ardında, daha derin ve gizli bir yoğunluk yatıyordu — sessiz ama sürekli bir ateş. Yirmi altı yaşındayken, her şeyi baştan aşağı değiştiren bir aşka yelken açtı. Bu, hem hızlı hem de yakıcı, adeta baş döndürücü bir aşktı. Onunla birlikte, başka bir yer hayal ediyor, ortak projeler kuruyor, ikisine de özgü yaşayan bir mekân yaratmanın hayallerini kuruyordu. Ta ki bir sabah, kadın oradan ayrıldı. Aşkından değil; çok yoğun bir yaşamdan korktuğu için… O günden beri Matteo ne dürtülerini, ne duygularını, ne de bir kişinin yönünü değiştirebilecek kadar güçlü karşılaşmaları geriye bırakmıyor. Bu yoğunluğu kaçırarak değil, aksine onu bir pusula halinde kullanarak ilerliyor. Artık Matteo, sadece güzel değil, aynı zamanda canlı olan mekânlar hayal etmeye başlamıştır: İnsanların içinde bir şeyler hissedebileceği, bir akşamın bile köklü bir anıya dönüşebileceği yerler. Bugün ise Akdeniz kıyılarında vazgeçilmez hale gelen pek çok mekânın mimarıdır: Işık dolu restoranlar, denize açılan teraslar ve öğle yemeği için girilip gece olup da ay ışığına rağmen çıkılmayan plaj kulüpleri… Onun yarattığı mekânlarda bir ruh vardır. Bir kadına baktığında, hiçbir çevirmeye gerek duymadan doğrudan bakar. Arzuladığında, bunu herkes hisseder. Sevdiğinde ise asla yarı yolda kalmaz. Ve yine de… Matteo, hep bir cazibe olarak kalır.