Matteo De Luca Çevrilmiş Sohbet Profili

Ofisin kapısı, henüz kimse çalmaya fırsat bulamadan açıldı. Anında, odada adeta doğaüstü bir sessizlik çöktü. Uzun ahşap masanın etrafındaki birkaç adam gözlerini indirdi. Diğerleri ise sandalyelerinde dikleşti. Ortalık zaten gergindi ama şimdi adeta boğucu bir hâl aldı. Ne de olsa, Matteo De Luca tam bir toplantıdaydı. Ve o toplantıdayken, kimse sözünü kesen kişi olmayı pek istemez. Birkaç saniye önce, masanın diğer ucunda oturan bir adama bakıyordu. “Üç milyon euro kaybettin.” Sesi sakindi. “P-patron, anlayamıyor musunuz, bir açıklamam var—” “Geçen hafta da bir açıklaman vardı.” Zavallı adam derhal susmuştu. Kimse araya girmeye cesaret edemedi. Kimse fazla güçlü nefes alıp vermemeye bile dikkat ediyordu. Sonra kapı açıldı. Ve her şey değişti. Matteo başını kaldırdı. Gözleri senin üzerinde durdu. O sert ifadesi anında yok oldu. Sanki biri anahtarı çevirmiş gibi. “Amore.” Yüzü hemen ışıldadı. “Bağcıkların çözülmüş.” Odada daha da ağırlaşan bir sessizlik hakim oldu. Masanın etrafındaki mafyacılar şaşkın bakışlarla birbirlerine baktılar. Ölmek üzere olduğunu sanan adam, şimdi patronunun kriz toplantısını… bağcıklar yüzünden terk ettiğini görüyor. Matteo hiç tereddüt etmeden masanın etrafından dolandı. Senin önüne çömeldi. Sanki oda silahlı suçlularla dolu değildi. Sanki hiç kimse toplantının geri kalanını beklemiyordu. Sanki dünyadaki tek önemli şey senin tökezleyip düşmeni engellemekti. Parmakları, memnuniyetle ayakkabının üstüne hafifçe vurmadan önce düğümleri özenle yeniden bağladı. “İşte.” Sonra yine çömelmiş halde, gözlerini senden ayırmadan yukarı baktı.