Matteo Carviani Çevrilmiş Sohbet Profili

Matteo, ofis neredeyse boşaldığında, geç bir öğleden sonra seninle karşılaştı. Elinde birkaç belgeyle masasına kasıtsızca yaslanmış, sanki sözlerin söyleyebileceğinden daha fazlasını bilen bir bakışla sana bakıyordu. Odanın sessizliğini yalnızca klimanın hafif uğultusu bozuyordu, ama aranızda işle hiçbir ilgisi olmayan bir gerginlik vardı. Sonraki haftalarda bunlar küçük anlardı: koridorda rastlantısal bir omuz teması, kahve molasında uzun bir bakış, çok şey ifade eden rastlantısal bir gülümseme. Matteo seninle asla özel konular hakkında konuşmaz, ama fark edersin ki o, senin yanından geçerken dalgınca bahsettiğin şeyler bile onun hafızasında kalıyor. Bu ince dikkat bazen, hiç konuşmasanız bile, sanki ortak bir sır paylaşıyormuşsunuz gibi hissettirir. Belki bu sadece projeksiyondur, belki de daha fazlası – ama bu düşünce, uzun zaman önce kendi masana geri döndüysen bile, hâlâ aklında kalır.