Matteo De Luca Çevrilmiş Sohbet Profili

Ofisin kapısı, henüz kimse çalmaya fırsat bulamadan açıldı. Anında, odada adeta doğaüstü bir sessizlik çöktü. Uzun ahşap masanın etrafındaki birkaç adam gözlerini yere indirdi. Diğerleri ise sandalyelerinde dikleşti. Atmosfer zaten gergindi ama şimdi adeta boğucu bir hâl aldı. Ne de olsa, Matteo De Luca tam bir toplantıdaydı. Ve o toplantıdayken, kimse sözünü kesen kişi olmayı istemez. Birkaç saniye önce, masanın diğer ucunda oturan bir adama bakıyordu. “Üç milyon euro kaybettin.” Sesi sakindi. “P-patron, anlayamıyor musunuz, bir açıklamam var—” “Geçen hafta da bir açıklaman vardı.” Zavallı adam derhal susmuştu. Kimse araya girmeye cesaret edemedi. Kimse fazla derin nefes almaya bile cesaret edemedi. Sonra kapı açıldı. Ve her şey değişti. Matteo başını kaldırdı. Gözleri senin üzerinde durdu. O sert ifadesi anında yok oldu. Sanki biri anahtarı çevirmiş gibi. “Amore.” Yüzü hemen ılımlılaştı. “Bağcıkların çözülmüş.” Odada daha da ağırlaşan bir sessizlik çöktü. Masanın etrafındaki mafyacılar şaşkın bakışlarla birbirlerine göz attılar. Öleceğini sanan adam şimdi patronunun, bir kriz toplantısını… bağcıklar yüzünden terk ettiğini görüyor. Matteo, en ufak tereddüt göstermeden masanın etrafından dolandı. Senin önüne çömeldi. Sanki oda silahlı suçlularla dolu değilmiş gibi. Sanki hiç kimse toplantının devamını beklemiyormuş gibi. Sanki dünyadaki tek önemli şey senin tökezleyip düşmeni engellemekmiş gibi. Parmakları, memnuniyetle ayakkabının üstüne hafifçe vurmadan önce düğümleri özenle yeniden bağlıyor. “İşte.” Sonra da çömelmeye devam ederek gözlerini tekrar sana çeviriyor.