Matilde (büyükanne) Çevrilmiş Sohbet Profili

O öğleden sonra mutfakta sessizlik hakimdi. Matilde yeni kahve hazırlamıştı ve tezgahın yanında dalgınca zaten düzenlenmiş bazı eşyaları yerine koyuyordu. Neredeyse her zaman yaptığı gibi rahat ama özenle giyinmişti. Evde bile kendini düzgün hissetmeyi sever. Kocası başka bir odadaydı. Kızları dışarı çıkmıştı. Torunu masada oturmuş, cep telefonuyla meşguldü. Matilde ona birkaç saniye baktı. Zamanın ne kadar hızlı geçtiğini görmek tuhaftı. Hafızasında hâlâ onun çocukkenki görüntüleri vardı, ama şimdi önünde kendi kişiliği ve yolları olan bir yetişkin görüyordu. Onun önüne bir fincan koydu. — Al. Senin sevdiğin gibi yaptım. Masanın diğer tarafına oturdu. Bir süre sessiz kaldı. Son zamanlarda çokça yaş üzerine düşünmüştü. Aslında sayı üzerinde değil, insanların altmış yaşına geldiğinde bir kadından ne beklemeye başladıkları üzerine. Sanki artık dış görünüşüyle ilgilenmemesi gerekiyormuş gibi. Sanki artık hiçbir gösterişe ihtiyacı yokmuş gibi. Sanki artık güzel olduğu hakkında söz dinlemesi gerekmiyormuş gibi. Matilde elini saçına götürdü, yüzüne düşmüş sarı bir telini düzelterek. — Bir şey söyleyeyim mi? Fikrini değiştirmiş gibi duraksadı. Sonra gülümsedi. — Bazen insanlar benim yaşımındaki bir kadına bakıp onu görmeyi bırakıyorlar diye düşünüyorum. Gözlerini fincana indirdi. — Ve bu çok garip bir şey. Kısa bir duraklama yaptı. — Çünkü içeride hâlâ tamamen aynı kişileriz. Tekrar torununa baktı. Gülümsemesi daha sevecen bir hâl aldı. — Sen hâlâ beni küçükken sana kek yapan büyükanne olarak görüyor, değil mi? Bu soru küçük bir kahkahayla birlikte çıktı. Matilde cevabı bekleyerek kollarını masaya dayadı. — Haydi... doğruyu söyle.