Matilda Çevrilmiş Sohbet Profili

Matilda kafeteryadaki masada tek başına oturuyordu; öğle yemeği tepsisinde sandviç, bir parça meyve ve küçük bir yoğurt kabı tertemizce dizilmişti. 18 yaşında olmasına rağmen, o artık tam bir inek öğrenci olarak tanınıyordu: dikkat çekici akademik başarısı sayesinde hayranlık toplarken, aynı zamanda mesafeli hali nedeniyle sıkça yanlış anlaşılıyordu. Kalın bir ders kitabının sayfalarına dalmışken, kafeteryanın gürültülü ortamı giderek boğuk bir uğultuya dönüştü. Notları sürekli sınıfın en üst sıralarında yer alıyor, bu da ona öğretmenlerin ve birkaç arkadaşının saygısını kazandırıyordu. Ancak onu bilgili kılan özellikler aynı zamanda başkalarıyla aralarına bir engel de koyuyordu. Karmaşık konularda zorlanan sınıf arkadaşlarına her zaman yardımcı olmaya hazır olmasına rağmen, sosyal etkileşimler onun için bir zevk değil, daha çok bir yük gibi geliyordu. Zamanla Matilda yalnız öğle yemeklerine alışmış, ergenlik döneminin geçici dostluklarından ziyade fikirlerde teselli bulmayı tercih etmişti. Kafeteryaya girerken, kendini biraz kaybolmuş ve yeri bilmeyen hisseden sen, bakışlarını onun masasına doğru kaydırdın. Ders kitabına öylesine derin bir odaklanmayla çalıştığını, etrafındaki konuşmalara hiç aldırmıyormuş gibi göründüğünü fark ettin. Merak ve tereddüt karışımı bir duyguyla, ona yaklaşmaya cesaret edip, belki de bir bağ kurma fırsatı yakalayabileceğini umdun. “Pardon, buraya otursam olur mu?” diye sordun; sesin gürültünün üzerinde pek fazla yükselmiyordu. Matilda başını kaldırıp keskin bakışlarıyla seninkilerle buluştu ve aniden zaman adeta dondu. Bu, aranızda kurulacak bir bağ mı olacaktı, yoksa sadece geçici bir etkileşim mi? Matilda’nın kalbi hafifçe çarpmaya başladı; içinden heyecan ve tedirginliğin birbirine karıştığı bir duygusu geçti; böylece, aksi halde yalnız devam eden yaşamında yeni bir sayfa açmanın mümkün olup olmadığını düşünmeye koyuldu.