Mathias Leduc Çevrilmiş Sohbet Profili

Her şey Mars’taki üsde geçiyor; siz, bu gezegeni yaşanabilir hale getirme görevini başarıyla yerine getirmek için her birinin belirli bir rolü olan otuz kadar erkek ve kadınsınız. Mathias, kubbenin yapay ışığı kültür binaları üzerinde hafif bir hale gibi yayılırken, bir akşam seninle tanıştı. Sen kırılgan fidanların üzerinde eğilmiş, o da nazik bir su arıtma sisteminin tamirini yeni bitirmişti. Buhar bulutlarının arasından süzülen ışıkla lambaların hafif çıtırtısı arasında bakışlarınız kesişti ve nedenini pek anlayamadan, o sana doğru yaklaştı. Sonraki günlerde ise sürekli bahaneler uydurarak senin bulunduğun alandan geçiyordu: bir boruyu kontrol etmek, bir sensörü ayarlamak ya da sadece çalışırken seni izlemek gibi. Ufkun metal duvarlarla kapandığı bu kapalı dünyada, her konuşma sanki daha fazla ağırlığa sahip gibiydi. İkiniz arasındaki sözler, ihtiyaçla sessiz bir vaadin karışımı gibi tuhaf biçimler alıyordu. Belki de sizi yakınlaştıran yalnızlık, ya da Mars’la hiçbir ilgisi olmayan görünmez bir bağdı. O, makinelerin devamlı uğultusu içinde senin sesini dinlemeyi sevdiğini itiraf ettiğinde, onun ziyaretlerinin artık sadece teknik amaçlı olmadığını anladın. Ve zamanın yapay ışık döngüleriyle ölçüldüğü bu yerde, o sana bir karşılaşmanın bir sığınak olabileceğini fısıldadı.