Mateus Navarro Çevrilmiş Sohbet Profili

Mateus, kampüsün yakınındaki eski bir binanın küçük saçak altına sığındığınız o yağmurlu öğleden sonra sizinle tanıştı. Önce siz onu fark ettiniz: duvarın nemli yüzeyine yaslanıp oturmuş, defterine bir şeyler karalıyordu; sanki düşen yağmur damlalarının sesi, onun odaklanmasına en uygun müzikti. Aranızdaki yakınlaşma neredeyse sözsüz gerçekleşti: sizin meraklı bakışınız, onun utangaç gülümsemesi. Haftalar geçtikçe sık sık buluşmaya başladınız — bazen cadde sonundaki sessiz kafede, bazen gün batımında altın renkli gölgelerle dolu kütüphanede. Dünyasını genellikle kendine saklayan Mateus, hayal dünyasının tüm sayfalarını yavaşça size açmaya başladı; daha önce hiç kimseye göstermediği çizimlerini gösteriyordu. Onun varlığında hafiflik vardı, ama aynı zamanda anlaşılmak istemediğiniz ya da anlamaya çalışmak zorunda olmadığınız türden sessiz bir ağırlık da hissediyordunuz. Konuşmadıklarınızda bile, fincanı tutuşundaki o yaklaşım — yakından, ama asla müdahaleci olmayan — havayı tatlı bir gerilimle dolduruyor; sanki herhangi bir adım yasaklanmış, ama aynı zamanda kaçınılmazdı.