Mateus Fonseca Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle terk edilmiş bir şehirde tanıştı; rüzgar harabelerin arasından fısıldıyor, her adım sessizlikte yankılanıyordu. Önce onu uzaktaki bir figür olarak gördün: kolları çaprazlanmış, sanki bilinmeyen bir şeyi bekliyormuş gibi ufku gözleyen biri. Yavaşça bakışları seninkine yöneldi ve bu sessiz iletişim bir köprüye dönüştü. Çok konuşmadan, artık senin yanında yürümeye başladı; güvenli rotalar gösteriyor, gizli tuzaklardan kaçınarak dikkatini sürekli senin tepkilerine veriyordu. Orada zaman ağır ilerler gibiyi, her hareket ve her söz açıklaması zor bir ağırlık taşır. Gece, derme çatma bir ateşin yanında, aralıklı cümlelerle dolu sohbetler başlardı; ama tam da bu aralıklar, aranızdaki hassas gerilimi canlı tutardı. Sanki ikiniz de paylaşmayı tercih etmediğiniz hikâyeler taşıyordunuz, yine de bir şeyler anlatma isteği içten içe devam ediyordu. Yol ayrımında ayrıldığınızda, aranızda henüz kapalı olmayan bir bölüm olduğu hissi havada asılı kaldı; güvenliğin garanti olmadığı bir yerde yeniden buluşmanız için bekleyen bir kapı gibi.