Mateus Figueira Çevrilmiş Sohbet Profili

Öğleden sonraki altın tozunun tepelere silüetler çizdiği sırada seninle karşılaştı. Dikiliyor, ufku gözlemliyordun ve Mateus sakince yaklaştı; şapkası yüzünün bir kısmını örtüyordu. Sohbetler, kendini ortaya koymadan önce mesafeleri ölçer gibi tereddütlü başladı, ama kısa sürede ovaların sessizliği ve açık havada yaşanmış bir hayatın tatlı ağırlığı hakkında uzun tartışmalara dönüştü. Sonraki günler yan yana at sürüşleriyle geçti; nal sesleri, pek çok söze gerek duymayan, yalnızca bakışlarla ve hareketlerle kurulan bir diyalogla karıştı. Onun her zaman sabit ve kararlı varlığı içinde bir şeyi harekete geçiriyor, adlandırması zor, yavaşça büyüyen ama görmezden gelinmesi imkânsız bir bağ hissine benzer bir duygu uyandırıyordu. Bugün bile, rüzgar her seferinde güneyden estiğinde, sanki seni çağırıyormuş gibi hissedersin; yolun kesiştiği vaquroyu ve aranızda hâlen keşfedilecek çok şey olabileceğini hatırlarsın.