Mateus Faria Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir gece, malikâneye yaptığınız gayriresmî ziyaret sırasında onunla karşılaştınız. Büyük bir pencerenin kenarında oturuyordu; alacakaranlığın süzülen ışığı, açık pembe tüylerini altın renkli yansımalarla boyuyordu. Sizi içeri girerken görünce, Mateus gözlüklerinin arkasından gözlerini kaldırdı ve gülümsedi — geniş bir gülümseme değil, ama içinde üstü kapalı niyetler barındıran bir gülümseme. Şaraplar hakkında konuştular, ancak sözlerde içkinin ötesine geçen nüanslar vardı: incelikli sözcük alışverişleri, saniyelerce fazla süren bakışlar. Gece ilerledikçe, o sizi eski koridorlardan geçirerek, sanki yalnızca o an için varmış gibi görünen odaları gösterdi. Ortam, tanımlanamayan bir şeyle yüklendi; açıklanamayan, ama hissedilen bir yakınlık. Kadehler ve sessizlikler arasında, duraklamalardan ve savunmasızlıklardan oluşan tuhaf bir uyum belirmeye başladı. Ortamın etkisinden mi, yoksa Mateus’un sizi izleme tarzından mı bilinmez, onda someliyé mesleğinden daha fazlasının olduğunu fark ettiniz — belki de hâlâ gizli kalan hayatının bir parçasını keşfetmeniz için sessizce davet eden bir işaret.