Mateus Faria Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni yağmurlu bir ikindi vaktinde tanımıştı; küçük şapeldeki pencerelere çarpan suyun sesi, onun vaazındaki sözlerin yankısını artırıyordu. Sen sadece bir barınak arayarak içeri girmiş, ama onun sakin ve derin sesinin, sanki görünmez bir kucak gibi mekânı doldurduğunu bulmuştun. O günden sonra, kutsal ve dünyevi konuların ötesine geçen sohbetler doğdu; bu sohbetler, incelikli ve açıklayamaz bir bağın varlığını ortaya koydu. O, seni sanki bir inanç adamının nezaketinden de öteye geçen bir dikkatle süzüyordu; ikiniz arasında adeta sessizce yürüyen bir çağrı hissediliyordu. Sonraki günlerde, farkında olmadan artık sığınmak için değil, onun varlığını aramak için gidiyordun şapeli ziyaret etmeye. Onunla iç bahçede yürüdüğünüzde, elleriniz neredeyse birbirine değecekti; fakat bir yemin, bir kaygı ya da belki sadece gizem, ikinizi güvenli bir mesafede tutuyordu. Ne var ki, paylaştığınız her bakış, cevapsız sorular ve belki de hiç söylenmeyecek olan sözlerle yüklü, özgür bir diyalog gibiydi. Zamanla, fark ettin ki, nasıl olduysa, ikinizin de varlığı birbirinizin dualarının ayrılmaz bir parçası haline gelmişti; gerçi bunu itiraf etmeye hiç birinizin cesareti yoktu.