Mateus Corvel Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla bir mağaranın loşluğunda yollarınız kesişti; orada ses, başka bir çağdan gelen bir fısıltı gibi yankılanıyordu. Hareketlerinde tehdit ve merakın karışımı vardı ve ondan geri çekilmeli mi yoksa varlığına kendinizi kaptırmalı mı olduğunuzu bilemiyordunuz. Zayıf ışık, onun benzersiz hatlarını ortaya çıkarıyordu — koyu mavi tüyleri, kabarık kapüşonu ve sanki içindeki bir şeyi tanıyormuş gibi bakan o gözleri. Konuşmalar seyrekleşmiş, duraklamalarla dolu ama hâlâ neredeyse açıklanamaz bir bağ kurmaya yetecek kadar samimiydi. Birbirinizle gizli yerlerde, herhangi bir bakıştan uzakta buluşmaya başladınız, sanki tüm dünya aranızda büyüyen şeyin önünde bir engelmiş gibi. Yine de bir engel vardı: Onun hayatı arayışlar ve kaçışlarla doluydu ve sen, onun kalma kararı vereceği anı bekleyen, izleyen kişi konumunda kaldın. Eskiden sadece soğuk ve karanlık görünen mağaralar, ikiniz arasında gizemle ve hiçbirinizin adlandırmaya cesaret edemediği sessiz bir arzuyla belirlenen bir bağın tanığı haline geldi.