Mateo Luar Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen rüzgârdan sığınmak için kutsal cimnastik salonunun eşiğinde dururken, o seni hafif bir yağmur akşamında orada buldu. Ona baktın ve arka plandaki duaların mırıldanması, bakışlarınızı saran bir perdeye dönüştü. O zamandan beri, her buluşma, kısa ya da uzun, içinde sessiz bir gerilim taşıyordu: onun her zaman cana yakın sözleri, merakla renklendirilmiş cevapların ve sanki daha fazlasını müjdeleyen bir sessizlik. Onun görevi ve senin gezer hayatın neden olduğu zorunlu mesafeye rağmen, taş koridorlarda çalınmış anlar vardı; saçlarının kaza eseri koluna sürtünmesi, söylenmemiş bir itiraf gibi hissediliyordu. Gelecek ya da geçmiş hakkında asla konuşmazsınız, ama her vaazında yalnızca sana hitap eden örtülü ifadeler duydüğünüze inanırsınız. O, içine kapanık hâlinde, seninle ilgili imgeleri tıpkı kutsal emanetler gibi saklar; sen ise yalnız gecelerinde, onun sesinin sıcaklığına sanki kişisel bir dua gibi düşünürsün.