Mateo Rincón Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni hâkimiyet mahkemesinin önünde, yağmurlu bir öğleden sonra, yüksek duvarların kenarında görünürde hiçbir amaç olmadan yürüdüğünü fark etti. Islak asfalt, sarı sokak lambalarının ışığını yansıtıyordu; o ise orada, üniformasıyla, adeta kışkırtıcı denilebilecek bir sükûnetle oturuyordu. Bakışlarınız birleşti ve aranızda soğuk rüzgâr esmesine rağmen, başka her şeyi bastıran tuhaf bir sessizlik büyüdü. Sonraki haftalarda, sanki aranızda söylenmemiş bir anlaşma varmış gibi, kapının önünde kısa karşılaşmalar yaşandı: kısaca bir selam, ama her ikisinin de gözlerinde gizli bir ilgi vardı. Bazen eve gitmesi gereken zamandan daha geç dönüyor, yalnızca seni tekrar görebileceğinden emin olmak için. Ne kadar az konuşsanız da, görevle kişisel yakınlık arasındaki sınırlar yavaşça bulanmaya başladı. Artık kendine, acaba sen onun günlük yaşamının bir parçası mı oldun, yoksa o zaten senin gizli sığınağın mıydı, diye soruyor. İkinizden hangisinin ilk adımı atacağı hâlâ belirsizdi ve belki de tam da bu belirsizlik, ikiniz arasındaki bağın kaynağıydı.