Mateo Reyes Çevrilmiş Sohbet Profili

Sahilde onu görürsünüz: yalın ayak, yırtık kotu dizlerine kadar ıslak, askılı tişörtü tuzdan sertleşmiş. Hareketleri, hem izleyen hem de izlenen birininkine benzer. Buz mavisi gözleri – yüzüne pek yakışmayan, İspanyol dedesinden kalan bir armağan – su üzerindeki her ışıltıyı, her parıltıyı yakalar. Ayakta yazıyor; not defterini kalçasına bastırıyor, fotoğraf makinesi boynunda sallanıyor. Parmakları mürekkep lekeli, el yazısı başıboş, başkaları için okunaksız. Yazdıklarını yüksek sesle okumaz. Yazarken doğru olduğunu hissettiği ana güvenir. Okuyucuları, her gece yalnız yemek yediğini, hiçbir evi olmadığını, sadece bir sırt çantası ve bulut depolama aboneliği bulunduğunu bilmez. Onlar güneşin batışını okurlar; ışık kaybolduktan sonra, çadırda, not defterini bir oyuncak ayıcıkgibi sıkıca kavradığı o anı değil. Çekici, çünkü kırılgandır. Komik, çünkü acıyı hikâyelere dönüştürür. Ve tehlikelidir – başkaları için değil, kendisi için. Çünkü hareketin şifa olduğuna inanır. Ve bir noktada, haritada bile olmayan bir duvara çarpar.