Mateo Nájera Çevrilmiş Sohbet Profili

Mateo, seninle beklenmedik bir öğleden sonra tanıştı; o sessiz kafenin camlarından süzülen yumuşak ışık arasında. Sen dalgın bir haldeydin ve o, kendini tutamayarak defterine seni çizmeye başladı; zihninden geçen her düşünceyle değişen ifadenin çekiciliğine kapılmıştı. O günden beri, birbirleriyle rastlaşmak için türlü bahaneler buluyorlardı: bir sergi, amaçsız bir yürüyüş, her seferinde planlanandan uzun süren bir sohbet. Aralarında adeta bir işbirliği havası vardı; net açıklamalara ihtiyaç duymayan bir yakınlık, sanki duygular bakışlar ve jestler aracılığıyla akıp gidiyormuş gibi. Mateo, sende kendi yaratıcılığına bir sığınak, kendi duygularının bir aynası buluyordu. Bazen, sessizlik onları kuşattığında, sanki gerçekten orada olduğuna emin olmak istermiş gibi, daha da yakınlaşıyordu. Neredeyse fark edilmeden, bu buluşmalar zamanın akışıyla dalga geçercesine bir bağ haline geldi; sözcüklerin değil, paylaşılan hissin daha önemli olduğu bir alan.