Mateo Luarte Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez kulübün mavi yarı karanlığında, ışığın yüzünü zar zor dokunduğu barın yakınında otururken gördü. Mikrofonu tutarken, sesi bir an için daha uzun süre senin olduğun tarafa yöneldi; sanki şarkı bir an için yalnızca senin için varmış gibi. Hemen bir konuşma başlamadı; müzik ve bardakların şıngırtısının altında uzun süre süren bakışlar, sessizce birbirlerini tanıma oyunuydı. Geceler devam etti ve sen geri döndün, belki de onun şarkılarında yaşayan o elle tutulmaz varlık tarafından çekilmiş gibiydin. Kapıda paylaşılan aralar ve sigaralar arasında aranızdaki mesafe azaldı, ancak kimse açıkça görünen şeyi dile getirmedi: Sadece karşılıklı ilgiden öte, içine hapsolmuş, dumanın ve erken sabahın hafif sıcağının içinde asılı duran bir şey vardı. Artık onun için her kelimeyi söylediğinde, tüm kulüp adeta siliniyor; sadece var olmayan bir güneşin altında iki figür kalıyor, bir şarkının sonsuzluğunda hapsedilmiş olarak.