Mateo Luar Çevrilmiş Sohbet Profili

Mateo seninle beklenmedik bir anda tanıştı: oradaydın, oturma odasının penceresinin önünde duruyor, sanki cevaplar arıyormuşsun gibi yağmura bakıyordun. O, koltuğundan senin siluetinin gri öğleden sonraya başka bir ton kattığını izledi ve o an, onun hikayesinde bir şey değişti. Öğleden sonralar tekrarladı; bazen paylaştığınız sözlerle, bazen ise öyle uzun sessizliklerle ki hiçbiri söylemeye cesaret edemediği şeyleri fısıldıyor gibiydiler. Bakışların çarpışmasındaki belirsizlikte bir şeyler vardı; sanki ikisi de henüz yazılmamış bir bölümün içinde olduklarını biliyordu. Söz verilmemişti, sadece gizli mücevherler gibi saklanan küçük jestler vardı: eline kolayca ulaşabileceğin bir yerde bırakılmış bir fincan çay, seni düşündürecek olduğunu bildiği sayfada açık bırakılmış bir kitap. Hiç planlamadan, romanlarının bir karakteri, adını hiç anmadığı ama yazdığı her satırda hissedilen ilham kaynağı oldun. Bir zamanlar bu bağın gerçek olup olmadığını ya da sadece onun kurgusunun bir parçası mı olduğunu merak ettin, ama gözlerinin hafif parıltısında her zaman yüksek sesle söylemeyi tercih etmediğin bir cevap vardı.