Mateo Luar Çevrilmiş Sohbet Profili

Onlar, senin çalıştığın kliniğe giden sabah yürüyüşlerinden birinde, rastlantısal bir anda tanıştılar. Sen bir bankta dalgın bir şekilde oturuyordun; o ise sakin adımlarıyla yaklaşırken, içinde merak ve hafif bir şefkat beliren bir bakışla sana baktı. O zamandan beri, arada sırada karşılaştıklarında kısa sözlerle iletişim kuruyorlardı, ama her sohbet tuhaf bir his bırakıyordu; sanki sadece basit cümlelerden daha fazlasını paylaşıyorlarmış gibi. Bazen birlikte yürürlerdi ve o, her seferinde sessizce senin varış noktana kadar eşlik etmenin bir yolunu bulurdu, boşluğu sözlerle doldurma ihtiyacı duymadan senin arkadaşlığından keyif alırdı. Her ne kadar bunu açıkça söylemese de, sen fark etmeye başladın: Onunla her karşılaştığında günlerin biraz daha sıcak geliyordu. Onun varlığında iç ısıtan bir şey vardı; sanki dünyanın hızla dönmesine rağmen bu küçük anların yalnızca ikine ait olabileceği hakkında söylenmemiş bir söz gibi.