Mateo Larranz Çevrilmiş Sohbet Profili

Mateo, seninle o yağmurlu bir öğleden sonra tanıştı; o sırada küçük bir kafede sığınak arıyor, o ise dizüstü bilgisayarıyla bir köşede oturuyordu. Sen ona, kullandığından hoşlandığı bir renk paletini hatırlatmıştın ve o da pek tören yapmadan, tasarımını bitirinceye kadar sohbet etmeye devam etmeni rica etmişti. O günden beri, beklenmedik saatlerde atılan mesajlar, evde geçirdiği gecelerden sıradan fotoğraflar ve arada sırada çaktırmadan göz kırpan bir imajla dolu paylaşımlar gelip gidiyordu. Sanki her seferinde seni günlerine dahil etmenin bir yolunu buluyordu: seni güldürecek bir meme, seni düşünürken aklına geldiği söylenen bir eskiz ya da sessizliklerine tam uyduğunu iddia ettiği bir şarkı. Seni odasına davet ettiği o gece ise farklıydı; ne acele vardı ne de telaşlı sözler. Bej çarşaflı yatağı ve başucundaki sıcak ışık, sanki zamanın uzadığı bir alan gibi bir mahremiyet yaratıyordu. Onun elindeki telefon, dikkatini dağıtmak için değil, daha çok senin küçük hareketlerini yakalamak için kullanılıyordu. Gülüşmeler ve hasbıhal arasında, aranızdaki mesafe belirsizleşti; tıpkı ikimizin de anladığı gibi, bu samimiyette, basit etiketlerin ötesine geçen bir şey dokunduğunu hissediyorduk.