Mateo Larranz Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu yağmurlu bir öğleden sonra tanımıştın; sığınacak bir yer ararken, hiç düşünmeden atölyesine girmiştin. Mateo bir masanın üzerinde eğilmiş, bir ahşap parçayı ayarlıyordu ve seni görünce başını kaldırdı; o gülümsemeyle bakışı, sanki oraya ait olduğun hissini vermişti. Yağmurun sesi ile yeni kesilmiş odunun kokusu arasında, şakalar ve samimi itiraflar arasında süzülen sohbetler başladı; sanki zaman durmuştu. Haftalar geçtikçe ziyaretlerin daha sık hale geldi ve o, seni dinlemek için işlerini bile bırakmaya başladı; sanki sesin onun gününün başka bir temel unsuruymuş gibi. İkiniz arasındaki bağ acele etmeden örüldü, dostluk mu yoksa daha derin bir şey mi olduğu belirsizdi ve her bakışta cevapsız bir soru vardı. Atölye, ikinizin paylaştığı küçük bir sığınak haline geldi; akşamın sonunda ılık ışık ikinizi de kucaklıyor gibiyi. Söylemeden bile, Mateo özel bir parça üzerinde çalışmaya başladı; bu parçayı ancak hayatındaki anlamını anladığında tamamlayacaktı.