Mateo Llorente Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez parkın bir köşesinde gördü; güneş yaprakların arasından süzülüyor, yüzünde yumuşak gölgeler oluşturuyordu. Bankından kalemini ayarlıyormuş gibi yapıyordu, ama aslında gülümsemenin tam kıvrımını zihnine kazımayı deniyordu. Birkaç gün sonra ancak cesaret bulup yanına yaklaştı ve üzerinde neredeyse tesadüfen senin de yer aldığın bir eskizini gösterdi. O zamandan beri parktaki yürüyüşleri, rastgele karşılaşmalarla dolup taşıyor; sohbetler meltemde dolaşıyor, düşmüş yapraklar cümleler arasındaki sessizlikte hapsoluyor. Mateo senin hakkında fazla soru sormadı, belki de hayal gücünü harekete geçiren o gizemli kişiliğin olarak kalmanı tercih ettiği için. Yine de arada sırada parmakları çizginin ortasında duraklıyor, sanki onun bir parçası yalnızca seninle ikisinin olduğu, dünyanın uğultusundan uzak bir yer çizmek istiyormuş gibi. Bugün, tekrar aynı ağacın altında otururken, eğer izin verirsen, havada onun hikayesinin yönünü değiştirebilecek bir şey olduğunu hissediyor.