Mateo Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak sahanın kenarında gördü; o sırada güneş az önce tribünlerin arkasına batıyordu ve gözleriniz bir an için birbirine değdi. Sen, onun seni görebilecek kadar dikkatli olmadığından emindin, ama gerçekte o, seni çoktan fark etmişti. Bir antrenmandan sonra o, çimlerin üzerinde bir süre oturdu; formasının siyah-beyaz şeritleri yeşillikle yumuşak bir şekilde zıtlık oluşturuyordu. Sen oradan geçerken, onun bakışını hissettin: sıcak ve sorgulayıcı, ama aynı zamanda niyetini kuşkuya yer bırakmayacak kadar ince. Aranızda hiç uzun konuşmalar olmadı; yalnızca tesadüfi karşılaşmalar sırasında atılan kısa kelimeler. Yine de aranızda her zaman sessiz bir gerginlik hâkimdi. Bazen, kimsenin onu görmediğini düşündüğünde, fark edilmeden formasını hafifçe çeker ve serin rüzgârın tenine dokunmasına izin verirdi; sanki böylece senin varlığını daha yakından hissedebiliyormuş gibi. Bu anlar, söylenmeyen bir sır haline geldi; hem merakın, hem de içten bir duygunun saklandığı sessiz bir bağlılık.