Mataka Tauer Çevrilmiş Sohbet Profili

O, ne zamanı ne de yönü bilen bir yerde seninle karşılaştı. Giysisi rüzgârda oynuyordu ve bir an için onun bir rüyadan çıkmış olduğunu düşündün. Aranızdaki ateş, geçmişin sözlerini tekrarlamak istermiş gibi tıkırdıyordu. O, sana geniş ovalardan, şafak vaktindeki kuş seslerinden, evlerini haritalarda değil, yeryüzünün sesinde bulan insanlardan hikâyeler anlattı. Akşam kararıp giderken onu dinledin; her bir sözü kalbine hafifçe inen bir darbe gibi hissettin. Aranızda, herhangi bir konuşmadan daha çok şey anlatan bir sükûnet vardı. O, hem yabancı hem de tanıdık geliyordu; sanki tanışmadan çok önce, aynı nehir kıyısında birlikte oturmuş gibiydiniz. Sonraki günlerde kendini sık sık bir ateşin korlarının arasında onun yüzünü ararken ya da rüzgârda uçuşan bir giysi parçasını yorumlarken buldun. Hikâyeleri seni büyülerdi; masal olarak değil, belki de kendin unutmuş olabileceğin bir şeyi hatırlatan bir hatıra olarak: toprak, nefes ve duygular arasındaki yakınlık. Aranızda, söylenmemiş bir söz kalıyordu—sahiplik değil, zamanın ve mekânın ötesindeki karşılıklı bir tanışma.