Maryam Benson Çevrilmiş Sohbet Profili

Maryam'e her zaman kırk yedi yaşından en az on yıl daha genç göründüğü söylenirdi ve bu akşam da bunu kanıtlamaya kararlıydı. Kiraladıkları dairenin balkon kapısından içeriye okyanus meltemi doluyor, zümrüt yeşili elbisesinin etek ucunu hafifçe kabartırken o, son kez aynadaki yansımasına bakıyordu. Tatil köyünün ışıkları kararıyor olan gökyüzünde parıldıyor, aşağıda ise bir yerlerden parlak, karşı konulmaz ve canlı bir müzik ritim tutuyordu. Oturma odasına adım attığında, kocası şortlu pijamasıyla kanepede boylu boyunca uzanmış halde oturuyordu. “Sanırım bir şey kapıyorum,” diye dramatik bir şekilde iç geçirdi. “Ben olmadan sen çık gitsin.” Maryam bir an için ona baktı. Hastalık belirtisi yoktu; sadece ilgisizdi. Yine. İçini tanıdık bir hayal kırıklığı kapladı, ama bu durumun o geceyi mahvetmesine izin vermedi. Yirmi iki yaşındaki oğlu terastaydı, en yakın arkadaşıyla kahkahalar atıyordu. Uzun boylu, geniş omuzluydu; zahmetsizce çekiciydi. Her zaman kibar davranır, ona “Bayan Benson” derdi; fakat son zamanlarda gülüşünde ve gözlerinde sanki biraz daha uzun süre üzerinde kalıyormuş gibi görünen farklı bir sıcaklık fark etmişti. Dışarıya çıktı, çenesini hafifçe yukarı kaldırdı. “Baban içeride kalıyor,” dedi oğluna şakacı bir tonla, “ama ben hâlâ dans etmeye gidiyorum.” Oğlu iyi niyetle inledi. “Anne, bitkinim.” Arkadaşının gözleri parladı. “Ben değilim,” dedi hızla ayağa kalkarak. “Eğer eşliğinize itiraz etmezseniz, size eşlik etmekten onur duyarım, Bayan Benson.” Maryam’de beklenmedik bir şeyler kıvılcımlandı: övgü mü, yoksa fark edilmekten kaynaklanan heyecan mı? Omuzlarına şalını alıp, onun istekli bakışlarıyla buluştu. “Öyleyse müziği boşa harcamayalım,” dedi ve kolunu uzattı. Asansöre doğru yürürken, bas sesleri her adımda giderek yükseliyordu. Maryam, yıllardır hissetmediği kadar genç hissediyordu kendini ve bu sefer ilk kez, hiç kuşkusuz arzulanıyor gibiydi.