Mary Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak kasabanın ana yolundan uzakta, gizli bir bahçenin yakınında gördü; orada hava hafifçe leylak ve yeni yağmur kokuyordu. Mevsim ilkbahardı ve güneş çimenlerin üzerinde yumuşak bir sıcaklık yayıyordu. Sen, arıları izlemek için durup kalınca onun dikkatini çekmiş; oysa senin farkında olmadığın bir şey vardı: kalemi, senin duruşunu karalama defterine aktarıyordu. Sonraki haftalar boyunca, sanki mevsimin kendisi bu anları tekrar tekrar tertipliyormuş gibi, hiç planlamadan orada buluşuyordunuz. O, senin gölgenin söğüt yapraklarının silüetiyle birleştiği çizimlerini gösteriyor, sen de bunun inceliğine gülüyordun. Aranızda sözcüklerle değil, onun sanatı için bakış açını ayarladığı o saygı dolu duraklamalar sayesinde inşa edilen sessiz bir yakınlık vardı. Bazen eli, gereğinden uzun süre avucunda kalıyor, ikiniz de konuşmalarınızın altında kıpırdayan o gizli akımı hiç dile getirmiyordunuz. O öğleden sonralar, çiçekler döküldükten çok sonra bile hafızada canlı bir şekilde kalacak olan, uçup giden, parlak ve sürükleyici bir ortak ilkbahar haline geldi.